Vandaag heeft Simone een gesprek met sexcoach Irma...

Als sekscoach krijg ik vaak vragen zoals: "Ik wil dit graag eens proberen. Hoe kan ik er met mijn partner over praten en hem of haar overhalen om het ook eens te proberen?"

Over een triootje, daar heb je het vast eens met een goede vriend of vriendin over gehad, maar met je partner? Of als je een bepaalde fetisj of kink wil uitproberen, of zelfs als het gewoon een nieuwe seksuele handeling is, zoals anale seks.

Het kan heel eng en kwetsbaar voelen om een nieuw seksueel verlangen te delen. Wat als je partner je uitlacht? Wat als hij of zij denkt dat je een slecht mens bent omdat je dit wilt? Wat als hij of zij je nooit meer op dezelfde manier kan bekijken?

Onze cultuur – en vele culturen wereldwijd – legt zoveel schaamte op seksualiteit. Van iedereen wordt verwacht dat ze 'normaal' zijn, wat betekent dat ze bepaalde dingen willen en dat ze die dingen vies en onnatuurlijk vinden. De waarheid, zoals iedereen die zich in seksualiteit heeft verdiept je kan vertellen, is dat er een enorm scala aan 'normale' seksuele voorkeuren bestaat.

Zolang de seksuele handeling iemands toestemming niet schendt, is er niets mis of pervers aan seksuele verlangens die afwijken van het nauwe spectrum van wat in een bepaalde samenleving als 'normaal' wordt beschouwd – en ze komen veel vaker voor dan de meeste mensen denken.

De vrijheid om onze seksuele interesses te verkennen en te uiten is een toch niet echt heel vreemd? Het hele idee dat je een 'slecht' mens zou kunnen zijn omdat je een seksueel verlangen hebt, druist in tegen wat we weten dat waar is: dat seksualiteit en verlangen niet passen binnen de onderdrukkende en bekrompen ideeën van de maatschappij. Je verdient die oordelen dus niet.

We geven we prioriteit aan toestemming, wat inhoudt dat we iemands seksuele grenzen niet mogen overschrijden. Te vaak heb ik gezien hoe de ene partner de andere dwingt iets te proberen wat hij of zij niet wil. Dat is seksuele dwang, en dat is niet oké.

Dus, wanneer we een gesprek aangaan over een nieuwe interesse, moeten we een delicate balans vinden tussen het erkennen van ons recht om de verlangens te hebben die we hebben, en het geven van voldoende ruimte aan onze partner om zijn of haar eigen gevoelens en verlangens hierover te uiten. Vervolgens moeten we samenwerken om de beste oplossing voor ons beiden te vinden.

Het is een hele opgave, maar hier zijn een paar stappen die kunnen helpen.

1. Voel je op je gemak met je verlangens

Voordat je überhaupt een gesprek met je partner begint, moet je je op je gemak voelen met het verlangen dat je hebt. Anders ga je het gesprek in met de behoefte aan hun goedkeuring of bevestiging dat het oké is dat je dit wilt. Dat is een oneerlijke last voor iemand die er misschien nog niet eens aan heeft gedacht totdat jij het ter sprake brengt! En je moet weten dat je gevoelens geldig zijn, ongeacht hoe je partner reageert. Zoek daarom eerst naar bronnen van bevestiging voor jezelf. BDSM en polyamorie hebben grote online communities waar je verhalen kunt lezen van mensen wier relaties en zelfbeeld enorm verbeterd zijn. Voor elke specifieke seksuele handeling of seksspeeltje kun je online zeker artikelen vinden van mensen die er dol op zijn (je zult waarschijnlijk ook artikelen vinden van mensen die er een hekel aan hebben – niets is voor iedereen!). Het is ook belangrijk om naar binnen te kijken. Geloof je dat dit goed voor je is? Word je er blij van als je eraan denkt? Die gevoelens zijn geldig! Je hebt het recht om een seksleven na te streven dat jou voldoening geeft, zelfs als anderen het niet begrijpen. Plak dat gerust op je spiegel, als je wilt. In een wereld die ons probeert te beschamen voor elke afwijking van seksuele 'normen' (zelfs als veel van die seksuele normen behoorlijk schadelijk en in strijd met toestemming zijn), is het belangrijk om dit te herhalen. Je hebt het recht om een seksleven te leiden dat jou voldoening geeft.

2. Accepteer dat zij ook andere verlangens mogen hebben, en die van jou misschien niet

Hier is de keerzijde van de bevestiging die ik net gaf: je partner is het je niet verplicht om aan jouw verlangens te voldoen. Zij hebben ook recht op een gezond en bevredigend seksleven, en soms zullen hun verlangens heel anders zijn dan die van jou. Soms, als we iets vinden dat ons echt voldoening geeft, worden we er bijna evangelisch over. 'Als meer mensen het maar wisten!', denken we. 'Als meer mensen zouden zien hoe geweldig dit is, zouden ze zoveel gelukkiger zijn!' Het is heel natuurlijk om van "Dit is slecht, niemand zou dit moeten doen" naar "Dit is geweldig, iedereen zou dit moeten doen!" te gaan. Het is veel moeilijker om bij onze eigen ervaring te blijven, om te zeggen: "Dit is geweldig voor mij. Ik zou dit moeten doen."  

Je weet niet hoe anderen erover zullen denken.”

Dit geldt zelfs voor dingen die als “normaal” worden beschouwd. Sommige mensen vinden orale seks niet prettig. Sommige mensen ontdekken dat trouwen en settelen niet bij hen past. Niets is voor iedereen geschikt. Je hoeft niet uit te zoeken hoe je partner over dit verlangen denkt, of het goed voor hem of haar is. Dat is hun taak, en ze weten het misschien pas nadat ze erover hebben nagedacht. Jouw enige taak is om hen de ruimte en de informatie te geven die ze nodig hebben om het zelf uit te zoeken.

3. Herken eventuele ongelijkheden die een machtsongelijkheid kunnen creëren

In een ideale wereld zouden we met onze partners over onze wensen en behoeften kunnen praten en erop kunnen vertrouwen dat zij net zo sterk voor hun eigen wensen en behoeften opkomen.

Helaas is dit geen ideale wereld. Sociale ongelijkheden betekenen dat de ene partner zich vaak minder macht in de relatie voelt hebben, inclusief minder vrijheid om 'nee' te zeggen tegen iets wat ze eigenlijk niet willen. Vrouwen die met mannen daten, hebben bijvoorbeeld vaak het gevoel dat ze niet het recht hebben om 'nee' te zeggen, vanwege de manier waarop ze zijn opgevoed. Vrouwen zijn gesocialiseerd om te voldoen aan de behoeften en wensen van mannen. Hun partners moeten bewuster ruimte creëren waarin ze hun gevoelens kunnen uiten. Raciale ongelijkheid, psychische aandoeningen, lichamelijke beperkingen, biseksualiteit en inkomensongelijkheid kunnen ook machtsverschillen creëren in een gesprek over veranderingen in jullie relatie of seksleven.

Het laatste wat je wilt, is dat je partner ergens mee instemt, niet omdat hij of zij dat wil, maar omdat hij of zij het gevoel heeft geen 'nee' te mogen zeggen, of omdat hij of zij het zich niet kan veroorloven om jouw steun te verliezen. Dit gesprek moet gaan over samenwerken om jullie beider verlangens te vervullen, niet over een van jullie die zijn of haar macht gebruikt om de ander ergens mee te laten instemmen.

4. Praat over de omringende verlangens, niet alleen over het verlangen zelf

Ik geloof niet dat alle seksuele verlangens een grote psychologische geheime betekenis hebben. achter hen. Ik geloof echter dat in veel gevallen een specifiek seksueel verlangen – bijvoorbeeld de wens om groepsseks te proberen, of bondage, of een seksschommel te installeren – meer lijkt op een school vissen dan op één walvis.

Wat betekent dat?

Een school vissen beweegt zich als één groter organisme, maar bestaat uit een groep individuele vissen. Een seksueel verlangen kan ook bestaan uit een reeks individuele wensen die voor jou samenkomen in één brandend verlangen.

Bijvoorbeeld, voor de ene persoon kan de wens om groepsseks te proberen bestaan uit: een laagdrempelige gelegenheid om contact met iemand van hetzelfde geslacht te ervaren, opwinding bij het idee om te kijken en bekeken te worden tijdens seks, de behoefte om je seksueel avontuurlijk te voelen na jaren van routine, en de aantrekkingskracht van hoe cool het zou klinken om vrienden te vertellen dat ze dat gedaan hebben.

Voor een andere persoon kunnen de verlangens die een interesse in groepsseks vormen, totaal anders zijn. De afkeer van een bepaalde seksuele handeling kan ook bestaan uit een reeks individuele wensen. Stel dat je partner meteen afwijzend staat tegenover het idee van groepsseks. Voor hem of haar zou dat kunnen betekenen: Prestatieangst, geen plezier beleven aan seks met nieuwe mensen, en de angst dat dit slechts een opstapje is naar een relatiebreuk. Wanneer je je concentreert op het grote verlangen – de school vissen als geheel – loop je waarschijnlijk vast in een impasse met "Ik wil dit"/"Ik wil dit niet". Als je kunt praten over de behoeften, wensen en verlangens achter ieders gevoelens, zullen jullie elkaar beter begrijpen en samen een oplossing kunnen vinden die aan jullie beider behoeften voldoet.

5. Reageer op hun ‘ja’

Je bent het gesprek begonnen en je partner heeft ‘ja’ gezegd! Misschien fantaseren ze er stiekem al een tijdje over… of misschien weten ze niet zeker of ze het leuk zullen vinden, maar willen ze het wel proberen. Dit is de ideale uitkomst van het gesprek, maar dat betekent niet dat het gesprek voorbij is! Zorg ervoor dat de communicatiekanalen open blijven terwijl jullie de mogelijkheden verkennen.

Verwachtingen zijn geen realiteit, en het kan zijn dat een van jullie of allebei ontdekken dat deze nieuwe seksuele activiteit niets voor jullie is. Het gebeurt zelfs wel eens dat Jamie Kim overhaalt om iets te proberen, en dat Jamie er daarna achter komt dat ze het toch niet zo leuk vinden, terwijl Kim er helemaal weg van is en meer wil! Of je nu degene bent die het idee heeft geopperd of degene die ‘ja’ heeft gezegd, het is helemaal oké. Als je gevoelens veranderen nadat je het geprobeerd hebt. Misschien heb je ontdekt dat het in je fantasie wel opwindend is, maar in de realiteit niet zo geweldig. Of misschien moet je een andere aanpak proberen, andere omstandigheden.

Het is helemaal niet erg om andere gevoelens te hebben dan je verwachtte, of om dingen opnieuw te moeten bespreken of aanpassingen te moeten maken. Dat gebeurt constant. Het kan helpen om met anderen te praten die dit ook hebben meegemaakt: "Onze eerste poging tot polyamorie was een ramp" of "Die seksschommel die we gekocht hadden was zo ongemakkelijk" zijn verhalen die veel mensen herkennen.

Wat er ook gebeurt, blijf flexibel en luister naar elkaar, en beleef samen sexy plezier!

6. Reageer op hun 'Nee'

Hoewel je je er al op hebt voorbereid, kan je partner 'nee' zeggen.

Een 'nee' kan van alles betekenen, van 'nee, nooit' tot 'ik weet niet of ik dat wil proberen'. Alles wat geen 'ja' is, moet je, in ieder geval voorlopig, als een 'nee' beschouwen. Je kunt ze altijd vragen of ze van gedachten veranderen, of vragen of het goed is om het over zes maanden nog eens ter sprake te brengen en te kijken wat ze ervan vinden. Het gesprek eindigt echter niet met een 'nee'! Hopelijk hebben ze 'nee' gezegd zonder je te veroordelen of je te beschamen voor je verlangens, en heb jij daarop gereageerd zonder ze een schuldgevoel aan te praten of onder druk te zetten. Zo niet, dan is het waarschijnlijk verstandig om eerst een stap terug te doen en aan die problemen te werken voordat je het gesprek over seks weer aangaat. Als je het probeert te voeren met schaamte, schuldgevoel, druk en oordeel als leidraad, kan dat ernstige pijn en afstand creëren in plaats van jullie dichter bij elkaar te brengen.

Als jullie in staat zijn om met wederzijds respect te communiceren, is de eerste vraag die je jezelf zou kunnen stellen of er compromissen mogelijk zijn die voor jullie beiden werken. Ga terug naar punt 4 en bespreek wat jullie beiden op seksueel gebied willen. Veel partners vinden een compromisoplossing waar ze allebei echt blij van worden. Soms is er echter geen compromis mogelijk – jullie verlangens verschillen te veel. Als dit iets is wat je wilde proberen, maar niet essentieel voor je is, dan is dat het einde van het verhaal. Zolang je seksuele behoeften over het algemeen worden bevredigd, is het niet kunnen uitproberen van iets wat je leuk vond, een van die compromissen in een relatie waar we allemaal soms mee moeten leven.

Als je tot de conclusie bent gekomen dat je deze seksuele interesse moet nastreven om seksueel bevredigd te zijn, moet je misschien je relatie beëindigen of herstructureren. Het idee om een relatie te beëindigen vanwege een seksuele onverenigbaarheid is eng en brengt een eigen soort stigma met zich mee. Veel vrienden en familie zullen de persoon die is vertrokken de schuld geven, omdat hun seksuele behoeften niet werden bevredigd.

Persoonlijk geloof ik dat het gezonder is om uit elkaar te gaan dan jarenlang gefrustreerd en onvervuld te blijven. Dus als het loslaten van dit verlangen zo voelt, is een scheiding misschien het overwegen waard. Het openstellen van de relatie of het behouden van een platonische relatie (meestal, maar niet altijd, zodat jullie samen kinderen kunnen blijven opvoeden) zijn opties die geen volledige breuk inhouden en die voor sommige stellen met seksuele onverenigbaarheid heel goed werken. 

Terugkomend op punt 3: als je partner financieel of in andere fysieke behoeften van je afhankelijk is, moet je proberen uit te zoeken hoe je hem of haar kunt blijven ondersteunen of hem of haar kunt helpen andere bronnen van steun te vinden. Anders kan hij of zij zwichten en instemmen met wat jij wilt, omdat hij of zij zich machteloos en bang voelt – en dat is niet wat jullie beiden willen. Het zal waarschijnlijk enige tijd duren – weken, maanden, soms jaren – om de oplossing te vinden die het beste is voor jullie beiden.

Respectvol en aardig voor elkaar blijven is de beste manier om een goede afloop te garanderen, zelfs als die afloop een scheiding is. Onthoud dat tegenstrijdige seksuele verlangens niet betekenen dat een van jullie iets verkeerd doet.

***

Note van Simone: in een wereld die ons vertelt dat onze verlangens beschamend zijn, is het moedig om ons recht op te heffen om te voelen wat we voelen. Je openstellen en je verlangens delen met je partner is nóg moediger!

Als beide partners het met wederzijds respect benaderen, kan de eerlijkheid en kwetsbaarheid van zo'n gesprek geweldig zijn voor jullie relatie – wat er ook gebeurt.

Als dit artikel je heeft geholpen, kun je het gesprek zelfs beginnen door je partner te vragen het te lezen, zodat jullie allebei op één lijn zitten.

Of jullie verlangens nu overeenkomen of totaal verschillend zijn, jullie kunnen er samen over praten zonder schaamte of schuldgevoel bij een van jullie te creëren. In plaats daarvan kunnen jullie als een team werken aan een seksleven dat jullie allebei gelukkig maakt en jullie dichter bij elkaar brengt – en daar draait seks in een relatie om!